حوضچه خاطرات

چند وقت پیش مطلبی تو وبلاگ یک پزشک خوندم در مورد برگردان کتاب جهان هولوگرافیک توسط داریوش مهرجویی. واسه همین این کتاب رو از کتابخونه گرفتم و مشغول خوندنش شدم. هنوز اول کتابم و تا الان که هنوز نتونسته منو قانع کنه ولی بعضا مطالب جالبی رو عنوان می کنه. یکی از بحث های اول کتاب در مورد رابطه حافظه و مغز هست. تا چند دهه پیش دانشمندان فکر می کردند که حافظه به صورت فشرده و گره مانند در نقاط مختلفی از مغز قرار داره. اما یکی از دانشمندان آزمایشی انجام داد که خلاف اینو ثابت کرد. برای اینکار مغز یک سمندر را با جراحی برداشت و دید که حیوان زنده مونده ولی توان انجام کاری رو نداره. بعد دوباره مغز رو سر جاش گذاشت و حیوان تونست توانایی غذا خوردن رو بدست بیاره! بعد از سر کنجکاوی، جای قسمت راست و چپ رو با هم عوض کرد ولی تغییری در توانایی غذا خوردن سمندر ایجاد نشد. باز هم کنجکاوتر شد و مغز رو به چهار قسمت تقسیم کرد و جاهاشون رو با هم عوض کرد و باز هم تغییری در حافظه غذا خوردن حیوان پیدا نشد! عجیبتر اینکه در مرحله بعد، مغز سمندر رو تلیت کرد (!) و دوباره به جای اول برگردوند و باز هم به همون ترتیب!!! جل الخالق! این نشون میده که اطلاعات در مغز نه به صورت موضعی بلکه کاملا گسترده و تکراری نگه داشته می شه. واقعا که چیز عجیبیه این مغز آدمی!