حوضچه خاطرات

یکی بود، یکی نبود، غیر از خدا هیچکس نبود. در زمانهای قدیم، پیرمردی با پسر و اسبش در روستایی زندگی می کرد. یک روز، پسر او در طویله را باز گذاشته و اسب از طویله فرار می کند. مردم ده به پیرمرد می گویند عجب اتفاق بدی برایت افتاده است! او در جواب می گوید از کجا می دانید این اتفاق، اتفاق بدی بوده است؟ چند روز بعد اسب او با یک گله اسب وحشی به پیش او باز می گردد. این بار مردم ده به او می گویند پیرمرد، عجب اتفاق خوبی برای تو پیش آمده! اما او در جواب می گوید از کجا می دانید که این اتفاق، اتفاق خوبی بوده است؟ چند روز بعد پسر پیرمرد در حال اسب سواری با اسبان وحشی از زین افتاده و پایش می شکند. باز مردم ده به او می گویند عجب اتفاق بدی برایت افتاد پیرمرد! و او باز در جواب می گوید از کجا می دانید اتفاق بدی بوده است؟ چند روز بعد سربازان دولت برای سربازگیری به ده می آیند و تمام جوانان را با خود می برند، بجز پسر پاشکسته پیرمرد را. مردم به او می گویند خوش به حالت پیرمرد، چه اتفاق خوبی برایت افتاده است! و او می گوید از کجا می دانید ...

اوشو می گوید هنگامی که سختی برای تو پیش می آید بنشین و به آن نگاه کن تا بگذرد. و هنگامی که خوشی به تو رو می کند، باز هم بنشین و به آن نگاه کن تا بگذرد. تنها به این طریق است که می توانی از گردونه سامسارا رها شوی و به نیروانا برسی.

دوستان آدم هم که یا خودشون خارج کشور اند و یا مشغول به کار شده اند و دیگه مثل سابق نمی تونی توی دانشگاه به صورت پلاس ببینیشون! در عوض باید از هر کدوم وقت بگیری، ببینی کجا می تونی پیداشون کنی. درسته که یک سال و نیم بیشتر از ایران دور نبودم، ولی همین تغییرات کوچک باعث میشه آدم اون تجربه سابق را که نسبت به اینجا داشته و به انتظار اون برگشته را دیگر پیدا نکنه و یک مقدار دلسرد بشه. حالا حساب کنید برای اونهایی که بعد ۱۰ یا ۲۰ سال به ایران برمی گردند، این وضع چقدر شدیدتره. 

خوب دیگه، من هم باید کم کم مثل مهدی خجالت بکشم و آپ کنم! ولی خوب چون مطلب خاصی ندارم بگم، یه چند تا عکس می گذارم و یه بلاگ جدید! اگر دوستی هم دارید که به عکاسی علاقه منده، آدرس این بلاگ را بهش بدید.

عجب چیزیه این گوگل زمین! آدم می تونه به راحتی به دست نیافتنی ترین جاهای دنیا سفر کنه و به مکان هایی که همیشه آرزوی سفر به اونجاها را داشته سرک بکشه و همه و همه اینها را هم تماما مجانی و پشت میز کامپوترش انجام بده! خیلی وقت پیش بود که با گوگل زمین آشنا شدم و یادمه اون موقع که حتی عکس های دقیقی از تهران نداشت، می تونستی بوشهر را با دقت کاملا بالایی ببینی (!؟!) ولی الان دقتش خیلی بیشتر شده و در شهرهای بزرگ و متوسط ایران و تمام دنیا دقت خیلی خوبی داره. یک قابلیت فوق العاده جالبی هم که داره اینه که پستی و بلندی های زمین به صورت سه بعدی تهیه شده و به همین خاطر کوهها را به صورت و اندازه واقعیشان نشان می دهد. این مقدمه را گفتم تا در مورد جاهای جالبی که میتوان دید و کارهای جالبی که میتوان در گوگل زمین انجام داد چند خطی بنویسم:

حتما تجربه کردید که از طریق تلقین ذهنی، میشه تغییراتی فیزیکی در بدن ایجاد کرد. مثلا وقتی که یاد یک موضوع ترسناک میافتیم بدنمون سرد میشه یا وقتی یاد عزیزی میافتیم، قلبمون سریعتر شروع به زدن می کنه و ... از این مثالها زیاده، ولی داشتم کتاب جهان هولوگرافیک را می خوندم که به دو تا مثال جالب و حیرت انگیز برخوردم. اولی در مورد روش تلقینی بود که یکی از متخصصان پرتو درمانی ابداع کرده. در این روش، بیمار یاد می گیره تا هنگام پرتودرمانی، تصور کنه که پرتوهای ایکس در حال نابود کردن سلولهای سرطانی هستند و سایر سلولهای بدنش در معرض اشعه قرار نمی گیرند. با همینکار ساده، درصد موفقیت پرتودرمانی در این بیماران به طرز قابل محسوسی افزایش پیدا کرده. یکی دیگر از محققان با الهام گرفتن از این تجربه، دست به آزمایش جالبی می زنه. او دانشجویانش را به دو دسته تقسیم می کنه: دسته اول به خودشون تلقین می کنند که سلولهای نوتروفیل خونشون در حال تکثیر هستند و دسته دوم به خودشون تلقین می کنند که سلولهای T خونشون در حال تکثیر هستند. بعد از یک مدت از همه اونها آزمایش خون میگیره و معلوم میشه که سلوهای نوتروفیل و T به ترتیب در دسته اول و دوم از میزان نرمال بیشتر شده اند ولی تعداد سایر سلولهای خونشان تغییری نکرده!

۱. چند وقت پیش ها یک مطلبی را خواندم در مورد کسانی که دارای ۲ زبان اصلی هستند. یادم نمی آد کجا بود (BBC?) ولی مضمون حرف این بود که این دوستان معمولا به تناسب زبانی که حرف می زنند، شخصیت و رفتارشان تغییر می کند. یکی از دوستان ما مادرش انگلیسی الاصل و پدرش روسی الاصل هست ولی در آرژانتین به دنیا اومده و بزرگ شده (در ضمن سوییسی هم هست!!!). من این مطلب را ازش پرسیدم و اون بعد یک کم فکر گفت آره، فکر می کنم درست باشه. گفت مثلا من وقتی برای یک سال به انگلیس رفتم، تو برخوردهام با مردم به صورت ناخودآگاه به اونها اعتماد می کردم، چون انگلیسی زبانی بود که توی خونه و با خانواده حرف می زدم. ولی در عوض وقتی اسپانیایی صحبت می کنم، ناخودآگاه حواسم جمع تره و به راحتی اعتماد نمی کنم. بعد از این دقت کردم، دیدم خود من هم که یک زبانه هستم ولی به انگلیسی هم مسلطم، همینه و وقتی انگلیسی حرف می زنم شخصیتم با وقتی که فارسی حرف می زنم یک مقدار متفاوته. نمی دونم دوستان هم چنین نظری را تایید می کنند یا نه!

نمی دونم چرا این دفعه خیلی بیشتر مشتاق برگشتن به ایران هستم. شاید به خاطر فشار کاری و استرس شدیدی بود که در چندین ماه پیش تجربه کردم، شاید هم به خاطر اینکه تقریبا یک سالی میشه برنگشتم. جدا از خانواده و دوستان، آدم گاهی دلش برای راه رفتن توی محل و چرخیدن توی تهران هم تنگ میشه! یه چند هفته دیگه، اگه خدا بخواد...

چند وقت پیش مطلبی تو وبلاگ یک پزشک خوندم در مورد برگردان کتاب جهان هولوگرافیک توسط داریوش مهرجویی. واسه همین این کتاب رو از کتابخونه گرفتم و مشغول خوندنش شدم. هنوز اول کتابم و تا الان که هنوز نتونسته منو قانع کنه ولی بعضا مطالب جالبی رو عنوان می کنه. یکی از بحث های اول کتاب در مورد رابطه حافظه و مغز هست. تا چند دهه پیش دانشمندان فکر می کردند که حافظه به صورت فشرده و گره مانند در نقاط مختلفی از مغز قرار داره. اما یکی از دانشمندان آزمایشی انجام داد که خلاف اینو ثابت کرد. برای اینکار مغز یک سمندر را با جراحی برداشت و دید که حیوان زنده مونده ولی توان انجام کاری رو نداره. بعد دوباره مغز رو سر جاش گذاشت و حیوان تونست توانایی غذا خوردن رو بدست بیاره! بعد از سر کنجکاوی، جای قسمت راست و چپ رو با هم عوض کرد ولی تغییری در توانایی غذا خوردن سمندر ایجاد نشد. باز هم کنجکاوتر شد و مغز رو به چهار قسمت تقسیم کرد و جاهاشون رو با هم عوض کرد و باز هم تغییری در حافظه غذا خوردن حیوان پیدا نشد! عجیبتر اینکه در مرحله بعد، مغز سمندر رو تلیت کرد (!) و دوباره به جای اول برگردوند و باز هم به همون ترتیب!!! جل الخالق! این نشون میده که اطلاعات در مغز نه به صورت موضعی بلکه کاملا گسترده و تکراری نگه داشته می شه. واقعا که چیز عجیبیه این مغز آدمی!

نمی دونم چرا ولی اصلا حس نوشتن ندارم... یعنی حس فکر کردن ندارم!!!

این اروپاییها و آمریکاییها رابطه جالبی با هم دارند. البته من همه جای اروپا نبودم و نمی تونم نظر بدم، ولی تجربیاتی که تا حالا از این قضیه دارم رو می گم. اروپاییها پشت آمریکایی ها که میشه،  کلی حرف می زنند، که آره اینا عجولند و اینا یانکی هستند و غذای درست حسابی نمی خورند و همش مک دونالد و پیتزا و خلاصه از این خاله زن پیرزنک بازیها. ولی وقتی با یه آمریکایی برخورد می کنند، دست و پاشونو گم می کنند و شروع می کنند به جلب توجه کردن و تعریف کردن از آمریکاییها... یا به قول خودمون موس موس کردن! راحت می شه از برخوردشون حس کرد که چه احساس کمبودی جلوی آمریکاییها دارند!

چند شب پیش برای بار چندم فیلم ارباب حلقه ها رو دیدم. واقعا که هربار از دیدن این فیلم بیشتر و بیشتر لذت می برم. جدا از بازیهای خیلی روان و خوب و لوکیشن های چشم نواز و جلوه های تصویری فوق العاده (مثل کاخ ها و قلعه های بینظیری که داره)، و اینکه فیلم تم حماسی و قدیمی بسیار جذابی داره، چیزی که من رو بیشتر از هر چیزی شیفته این فیلم می کنه، داستان فوق العاده پرمفهوم و عمیق اون هست. لابد می دونید که این فیلم از روی کتابی به همین نام اثر جی.آر. تالکین ساخته شده و انصافا حق کتاب رو به خوبی ادا کرده. این کتاب به نظر من بی نظیره و و شاید عجیب باشه که بگم این کتاب به نظر من معادل مثنوی معنوی غرب هست! منظورم رو بیشتر توضیح می دهم.

نمی دونم تا حالا با اینجور آدما که می خوام توصیف کنم برخورد داشتین یا نه:

یک خوبی که زندگی تو اروپا داره، اینه که آدم می تونه سر فرصت جاهای مختلف این قاره سبز رو ببینه. چند روز پیش به مدت ۵ روز رفتم بلژیک برای یک کنفرانس و از شهرهای بروج (Bruge)، آنتورپ (Antwerp)، بروکسل و لوون (Leuven) هم دیدن کردم. یک خوبی بزرگی که این سفر داشت این بود که هزینه عمده سفر به عهده برگزار کننده کنفرانس و استاد خودم بود و از جیب مبارک خرج چندانی نشد!

او کسی بود که می گفت وقتی مردم، از خاک من سوت سوتکی بسازید و بدست پسربچه تخسی بدهید تا با آن خواب را از چشمان خواب زدگان برباید...

یکی بود، یکی نبود. در زمانهای قدیم یک مردی بود که در دهکده خودش هیچ کس حرفش رو به حساب نمی آورد و توجهی به حرفهاش نمی کرد. مرد داستان ما از این وضعیت خیلی ناراحت بود و دائم غصه می خورد تا اینکه یکبار یک حکیمی به ده اونها اومد. اون هم این فرصت رو غنیمت شمرد و به خدمت اون حکیم رفت و ازش پرسید که من چه کنم که دیگران روی من حساب کنند و من رو فرد دانایی بدونند؟ اون حکیم بهش گفت باید سعی کنی تا از هرچیزی که شنیدی انتقاد کنی و همه چیز رو زیر سوال ببری! از فردای اون روز هر وقت بحثی پیش میومد توی ده، مرد داستان ما سریع می گفت چرا؟ کی گفته؟ بهتر از اینم میشه لابد انجام داد! و همه می گفتند هاااان، پس لابد این یه چیزی می دونه که داره میگه...

این نیز گذشت!

دیروز داشتم با خودم فکر می کردم که مرز صفات خدا با هم کجاست؟ مثلا مرز بین رحمانیت و جباریت خدا کجاست؟ نمیشه که رحمانیت خدا یکجایی تموم بشه و از اونجا جباریت خدا شروع بشه. همین حرف رو در مورد تمام صفات خداوند میشه زد. نمی تونم توجیهش کنم ولی من از خدایی که تحولی در حالش باشه، خوشم نمیاد... اگر مرزی بین صفات خداوند باشه، خداوند به موجودی رنگارنگ تبدیل میشه! به نظر من تمام صفاتی که ما از خدا می شناسیم و در قرآن اومده، نازل شده یک صفت هستند که برای فهم ما آدمیان به اسامی مختلفی تبدیل شده اند تا برای ما قابل درک باشند. باید خداوند را به مهربانی شناخت تا مومنان دلشاد و امیدوار شوند و باید خدا را به قهر شناخت تا ترسی به دل ظالمان انداخته شود... برای ما انسانها درک صفتی که به تنهایی تمامی صفات خدا را در بر گیرد، ممکن نیست... شاید این صفت یکتا همان اسم اعظم خداوند باشد...

از چند سال پیش ارزش دلار آمریکا شروع به افت کرده و الان یک دلار آمریکا برابر یک فرانک سوئیس هست. ولی نکته عجیب اینه که قیمت اجناس آمریکایی هنوز با همون قیمت سابق در اینجا به فروش می روند! به عبارت دیگه الان ما اینجا اجناس آمریکایی را حتی تا ۵۰ درصد بیشتر از قیمت اونها تو آمریکا خریداری می کنیم. اما نکته عجیبتر اینه که حتی اجناس غیر آمریکایی هم به همین ترتیب در آمریکا ارزونتر هستند!!! مثلا قیمت یک جنسی تو آمریکا ۱۰۰۰ دلاره ولی اینجا ۱۵۰۰ فرانک، در حالی که این جنس در ژاپن تولید میشه! من خیلی از اقتصاد سر در نمی آرم، ولی یک جای کار اینجا مشکل داره! این ۵۰۰ دلار اضافه که از اروپاییها گرفته میشه، تو جیب کی داره می ره؟؟؟ من که فکر می کنم این به خاطر مالیات گنده ایه که کشورهای اروپایی به اجناس وارداتی می بندند تا تولید کنندگان داخلیشون ضرر نکند. این یعنی اینکه تولید کننده داخلی نمی تونه از پس رقابت با تولید کننده خارجی بربیاد. پس اگر بخواد صادرات کنه، دچار مشکل می شه چون تولید کننده خارجی با قیمت پایینتری جنسش رو در بازار عرضه می کنه. ولی از اون طرف، مصرف کننده داخل باید اینقدر پول داشته باشه تا بتونه اون مالیات سنگین رو بده و این بعنی تناقض! یکی لطفا این قضیه رو واسه من روشن کنه!